یادم نمی رود آن شب را ؛ صدای در که آمد هرچه دختر ها را صدا زدم که بروند در را باز کنند اهمیتی ندادند. خودم رفتم دم در . در را که باز کردم جوانی را دیدم خوش سیما. دلم گرفت یاد پسرم افتادم . گفتم :" بفرمایید" . کمی دستپاچه بود . نگاهی به اطراف کرد و گفت :ببخشید از صدا و سیما مزاحم می شویم . یا الله گویان وارد شد. بنده خدا از رسم و رسوم ما خبری نداشت. نگاهی به لباس من انداخت و به سختی به من فهماند که لباسم مناسب نیست اما من نمی فهمیدم که چرا نیاز به تعویض لباس است. گفتم:"مگه چه خبر است" اول دقت نکردم چه گفت اما وقتی دقت کردم باورم نمی شد دوباره پرسیدم اما جواب را که شنیدم از شدت ناباوری غش کردم.
چند دقیقه بود که مادر رفته بود در را باز کند. دیگر صدای مادر نمی آمد. گفتیم شاید یکی از همسایه ها است و مادر داره مثل همیشه باهاش درد و دل می کند. تو همین فکرها بودیم که صدای مردی را از پایین شنیدیم. به حیاط که رفتیم دیدیم مردی دارد ما را صدا می زند پایین که آمدیم دیدیم مادر غش کرده است .مادر را به آشپزخانه بردیم . برگشتیم به آن مرد گفتیم :"چه اتفاقی افتاده؟"مرد گفت که ما از صدا وسیما آمدیم الان فهمیدیم که مقام معظم رهبری می خواهند به خانه ی شما بیایند . این را که به مادرتان گفتیم غش کردند. بعد او به ما گفت که برویم لباس مناسب بپوشیم. ما هم باورمان نمی شد. رهبر شیعیان ایران و جهان در خانه ما مسیحیان. تا به حال کشیش محله ما هم به خانه ما نیامده بود چه برسد به رهبر کشورمان و مسلمانان. مادر را به هوش می آوردیم که آن مرد ما را دوباره صدا زد. باورم نمی شد به ما گفت که رهبر دم در ایستاده اند و داخل نمی شوند می گویند باید صاحب خانه به من اجازه بدهد تا وارد شوم . ما چیز زیادی از امور امنیتی سرمان نمی شد اما از چهره آن مرد می شد حدس زد که حسابی مضطرب است. سریع لباسم را عوض کردم و رفتم رهبر را به خانه دعوت کردم. تازه فهمیدم چرا مادر غش کرده بود.